2007-ին աշխատում էի Լեհաստանի Ակադեմիայի Մաթեմատիկայի Ինստիտուտում: Այնպես էի պլանավորել, որ ամռան ամսիներին գտնվեմ Սոպոտ քաղաքում: Պատճառն այն էր, որ Սոպոտ քաղաքը գտնվում է Բալթիկ ծովի ափին ու ամառը խոստանում էր հետաքրքիր լինել: Այդպես էլ եղավ: Սակայն, բացի ինձանից, ամռանը Սոպոտ էին այցելել մի-շարք հայտնի երաժշտական խմբեր: Ես հաջողացրեցի ներկա գտնվել Goran Bregovic-ի, Jethro Tull-ի ու Muse-ի համերգներին:
Ու եթե Red Hot Chili Peppers լսելու համար հունիսին կտրել էի 600 կմ ճանապարհ(Սոպոտից մինչև Կատովիցե), ապա Bregovic-ի ու Muse-ի համերգներին մեկնել եմ քաղաքային տրամվայով, իսկ Jethro Tull-ի համերգին` ոտքով: Jethro Tull-ի համերգը տեղի էր ունենալու Lesna Opera-ում, որը գտնվում էր իմ տանն ու աշխատավայրին մոտ: Նկարում - 1) Իմ բնակարանն է 2) Աշխատավայրը 3) Opera Lesna:
( Քարտեզ )
Քանի որ մոտ մեկ ամսից Երևանում նախատեսված է Jethro Tull-ի համերգը, ապա ուզում եմ կիսվել իմ տպավորություններով:
Ուրեմն մի բան միանգամից նկատվում է` տղերքը ծերացել են: Հարվածայինը նվագում էր Անդերսոնի տղան: Նա էլ բեմի վրայի միակ ակտիվ մարդն էր: Համերգը սկսվեց երկու հին գործերով, որոնց հետևեցին նորերը, որոնք մակարդակով զիջում էին իրենց լավագույն աշխատանքներին: Հանդիսատեսը կամաց-կամաց սկսեց հոգնել ու այդ պահին նվագեցին Aqualung-ը, ինչը կրկին հետաքրքրություն առաջացրեց հանդիսատեսի շրջանում: Բայց դե ամեն դեպքում համերգը չհաջողվեց, մարդիկ իրենց ակնկալած էմոցիաները չստացան: Ու գլխավոր պատճառն այն էր, որ Անդերսոնն էլ հաճույք չէր ստանում համերգից: Մարդը տարիքն առել է, բայց էլի ստիպված է աշխարհով մեկ ման գալ ու համերգներ տալ, որ փող աշխատի: Մի խոսքով լոկշ էր: Համերգին ներկա էր նաև երկու այլ հայեր, որոնցից մեկը ժամանել էր Երևանից, իսկ մյուսը Վարշավայից: Նրանցից մեկը Անդերսոնի երկրպագու էր ու համերգից հետո տխուր ասաց - "Անդերսոնն էլ էն չի, ինչ առաջ էր": Ես էլ լրիվ համամիտ էի նրա հետ: Այնպես որ ժողովուրդ ջան, գնացեք համերգին, լսեք, հիացեք... բայց այնտեղ կուռք ման մի եկեք:
Այ ուրիշ բան էին RHCP, Muse ու Goran Bregovich-ը: Մարդիկ իրենց գործից դեռ չեն հոգնել ու կարգին համերգներ են տալիս:
